Słynni poligloci
Nie ma jednej, idealnej metody nauki języka obcego. To, co dla jednych jest wartościowe, dla innych może być nic nie warte. Warto jednak postudiować życiorysy słynnych poliglotów i podpatrzeć sposoby, jakie stosowali aby osiągnąć te same rezultaty. Nie namawiam nikogo, aby się nauczył kilkudziesięciu języków, tak jak najsłynniejsi, jednak podpatrywanie i naśladowanie chociażby tego, co bardziej przypadnie nam do gustu, jest bardzo wskazane. Pamiętajmy, że najsłynniejsi poligloci byli samoukami i nie dysponowali takimi narzędziami jak komputer, internet, mp3, czy nawet dobry słownik!
A oto pierwszy z tej listy
Heinrich Schliemann:
Niemiec urodzony w 1822 roku, odkrywca legendarnej Troi, zafascynowany kulturami cywilizacyjnymi najpierw uczył się łaciny, później greki, czytał w oryginale Iliadę. Marząc o podróżach zdawał sobie sprawę, że podstawą jest znajomość języków obcych. Będąc w Holandii uczył się języka angielskiego. Nie chciał jednak „tracić czasu” ucząc się języka raz, czy dwa razy w tygodniu, dlatego postanowił stworzyć własną „schliemannowską” metodę nauczania. Polegała ona na uczeniu się na pamięć tekstów z popularnych książek i wygłaszaniu tych tekstów na głos. Schliemann miał własnego nauczyciela, ale wykorzystywał go wyłącznie do poprawiania błędów przy pamięciowym wygłaszaniu tekstów. Schliemann zadziwił swojego nauczyciela, gdy po roku nauki potrafił bezbłędnie wyrecytować z pamięci 20 stron prozy angielskiej. Jego nauczyciel przyznał, że uczeń przerósł mistrza i mówi lepiej niż on sam!. Kluczem do metody Schliemanna było uczenie się na głos. Uważał on, że głośne mówienie do siebie czy czytanie tekstów jest podstawą szybkiej i efektywnej nauki języków obcych. Dzięki tej metodzie Schliemann opanował sześć języków obcych (angielski, holenderski, hiszpański, włoski, portugalski i francuski) i w ciągu zaledwie dwóch lat! Ale to nie wszystko! Ta nauka tak wzmocniła jego pamięć, że każdy kolejny język opanowywał w 6 tygodni (rosyjski, polski, szwedzki, łacinę, arabski i nowogrecki).
Ciekawostka:
Z powodu ciągłego, głośnego mówienia zarówno w dzień jak i w nocy Schliemann był narażony na ciągłe pretensje ze strony sąsiadów i musiał często zmieniać miejsce zamieszkania!
Źródło: Wikipedia
Komentarze mile widziane
cdn.
.
.